Van IK naar WIJ naar TAAK: waarom de volgorde ertoe doet

Als een organisatie wil veranderen, begint het gesprek bijna altijd bij de taak: de strategie, de doelen, de nieuwe structuur. Logisch. Maar vervolgens verbaast men zich erover dat mensen niet meebewegen.

IK: kan ik mij hiermee verbinden?

Iedere medewerker stelt zichzelf, bewust of onbewust, deze vraag. Wat betekent dit voor mij? Word ik gezien? Doe ik ertoe? Zolang die vraag onbeantwoord blijft, komt er hooguit gehoorzaamheid. Geen eigenaarschap.

WIJ: klopt hoe we met elkaar omgaan?

Dan het team. Spreken we elkaar aan? Praten we mét elkaar of óver elkaar? Is er genoeg vertrouwen om te zeggen wat er speelt? Een strategie kan nog zo scherp zijn, in een team zonder vertrouwen sterft ze een stille dood.

TAAK: klopt wat we doen?

Pas dan komt de taak. Niet omdat die minder belangrijk is, integendeel. Maar omdat een taak alleen gedragen wordt door mensen die zich verbonden voelen met zichzelf en met elkaar.

Verandering wordt pas duurzaam als strategie, leiding, teams en individuen met elkaar verbonden zijn.

Dat is de kern van hoe ik werk. Het begint bij de mens, het werkt door in het team, en het wordt zichtbaar in het resultaat.